Gratis heroïne verstrekking in Arnhem...?

vrijdag 09 februari 2007 16:18

Binnenkort gaat in Arnhem de heroïneverstrekking voor zo’n twintig zwaar verslaafden van start. Als locatie is gekozen voor een plek bij het ziekenhuis Rijnstate. Want, zo is de gedachte, het gaat om zieke mensen. Enige tijd geleden heeft onze fractie zich verdiept in een rapport dat ingaat op de risico’s die medische heroïneverstrekking met zich meebrengt. Dat rapport is hieronder samengevat

 
KANTTEKENINGEN BIJ RAPPORT CIBH (GRATIS HEROINEVERSTREKKING)
 
SAMENVATTING VAN ARGUMENTEN
 
In ons land is een platform Zorg en Politiek opgericht. Een samenwerkingsverband van 22 drugshulpverleninginstanties en ex-drugsverslaafden. Het doel hiervan is het uitwisselen van behandelmethoden met betrekking tot drugsverslaafden. Toen onlangs het rapport van het CIBH getiteld ‘Over blijvende zorg, een voorstel voor de invoering van een duurzame, kwalitatief verantwoorde medische behandeling met heroïne’, verscheen, heeft het platform zes deskundigen en wetenschappers gevraagd het CIBH-rapport te becommentariëren.
 
Dat commentaar is in acht punten samen te vatten:
 
  1. Het mensbeeld achter het voorgestelde beleid.
In het voorgestelde beleid spelen overlast en economische argumenten een grote rol. Nergens wordt de vraag gesteld wat de waarde en zin is van een mensenleven. En een echte drogreden is de stelling dat ieder persoon recht heeft op de keuze voor verslaving. Een verslaafde is per definitie niet meer vrij om te kiezen voor datgene waar hij aan verslaafd is.
Het verstrekken van heroïne zal voor gebruikers een vals perspectief bieden om helemaal geen poging meer te doen om te stoppen met het gebruik.
 
  1. Men moet nooit willen spreken over uitzichtloos verslaafden
In het rapport wordt nauwelijks ingegaan op wie de verslaafden nu eigenlijk zijn. Eerder: Vijf jaar een junk, altijd een junk.
Afgezien van het feit dat van de aanname van uitzichtloosheid een zelfvervullende profetie uitgaat, kan wel degelijk vanuit de praktijk gesteld worden dat verslaafden geholpen kunnen worden middels intensieve programma’s, waarvan sommige opzienbarende resultaten boeken.
Het verstrekken van heroïne aan deze mensen is niets minder dan het afschrijven van zieke mensen die dringend passende hulp en begeleiding nodig hebben.
 
  1. Psychologische hulp werkt niet als mensen niet nuchter zijn
In het beleidsvoorstel wordt verwoord dat de behandeling zich niet mag beperken tot de verstrekking van heroïne, maar dat er ook psychosociale hulp en activiteiten moeten worden aangeboden. Volgens het platform is een voorwaarde voor een adequate behandeling dat men ‘nuchter’ is, en niet op een onderhoudsdosis emoties en gedachten blijft onderdrukken. Uit de praktijk blijkt dat de uitwerking van de stof de mogelijkheden voor een goede behandeling belemmert.
 
4.      Het probleem wordt op zichzelf genomen, zonder relatie met de rest van de samenleving.
Het probleem van de chronische heroïneverslaafden wordt in het rapport op geen enkele wijze geplaatst tegen de achtergrond van het klimaat in ons land. Verslaving is niet alleen een individueel probleem; het is een maatschappelijk probleem. Zijn verslaafden zo beschouwd niet een product van de eigen ‘opvoeding’ in de maatschappij?
Als het handhaven van een bepaald verbod duur begint te worden, wil de overheid nogal eens gaan rekenen en tot de conclusie komen dat het goedkoper is voor de staat het verbod op te heffen. Wat bij heroïneverstrekking verdwijnt is de waarschuwende, preventieve werking van het verbod op drugs.
 
5.      Er is geen visie op de lange termijn van de multiculturele samenleving en de internationale context
In het rapport wordt telkens gesproken over westerse mannelijke heroïneverslaafden. Sluit de reguliere verslavingszorg niet aan bij niet-westerse verslaafden?
Daarnaast zal de suggestie van legale drugs een stroom van buitenlanders naar Nederland, het mekka voor de drugsgebruiker, doen spoeden.
 
6.      Onafhankelijkheid van de commissie
Volgens ons is de commissie niet onafhankelijk aangezien zij van de overheid de opdracht gekregen had het project voor te bereiden en te stroomlijnen.
Ook staan de zgn. positieve resultaten van de proef niet alleen volgens ons maar ook in de wetenschappelijke wereld ter discussie. Het gaat er kort gezegd om dat zowel de medische als de sociale categorieën onvermijdelijk op conventies zijn gebaseerd.
Volgens ons is het dus onacceptabel verder beleid in te zetten op grond van zulke discutabele resultaten van een experiment.
 
7.      De baten van het voorgestelde beleid komen niet ten goede aan andere hulpverlening aan verslaafden.
De kosten van het beleid zij hoog en er valt te vrezen dat er derhalve op andere projecten binnen de verslavingszorg bezuinigd zal worden. Dit is voor diverse steden een reden geweest om niet aan het project deel te nemen. Want nadat het Rijk niet meer zal bijdragen, moeten gemeenten de heroïneverstrekking zelf gaan betalen.
 
8.      Negatieve bij-effecten voor verslaafden
Sommige gebruikers die niet voor legale verstrekking in aanmerking komen, zullen alle mogelijke moeite doen om er zo slecht mogelijk aan toe te zijn.
Motivatie om af te kicken zal als sneeuw voor de zon verdwijnen. Daarnaast zal de verlaafde zich minder afvragen waar hij mee bezig is; het lijkt maatschappelijk goedgekeurd. Het totale druggebruik zal stijgen en druggebruikers zullen zich niet beperken tot één soort.
 
Aanbevelingen
Op basis van representatief onderzoek kunnen programma’s uitgebouwd en ontwikkeld worden die redelijk tot zeer succesvol zijn gebleken. Hierbij moet naast de algemene hulpverlening zoals in behandelklinieken voor verslaafden en gesloten inrichtingen, zoals Tbs-klinieken ook naar de christelijke hulpverlening gekeken worden mede gelet op hun goede resultaten. Deze laatste bieden menselijk en maatschappelijk gezien een goed alternatief, ook voor die zeer zware categorie.
 
Er dient duidelijk in kaart te worden gebracht in hoeverre de kosten voor het heroïneproject ten koste gaat van het budget van de reguliere verslavingszorg
 
Het beleid dat wordt voorgesteld in ‘Over blijvende zorg’ dient geplaatst te worden in het geheel van het Nederlandse drugsbeleid. Om de brede sociaal-politieke context te achterhalen, waarin drugsgebruik plaatsvindt, is een maatschappelijk debat nodig, dat dieper ingaat op fundamentele vragen over drugsgebruik, vrijheid en menselijke waardigheid.
 
Tot zover de kanttekeningen bij het rapport.

« Terug