Toekomst voor de Arnhemse tippelende verslaafde?

zaterdag 23 juni 2007 15:53

In de jaren ’90 liep het met de tippelprostitutie in Arnhem de spuigaten uit. We hadden de langste tippelzone van Europa, die de hele Westervoortsedijk en omgeving besloeg. Regulering en handhaving waren dringend noodzakelijk. Maar hoe?

Toen in 1996 de gemeenteraad van Arnhem in patstelling stond over de komst van een tippelzone was het de ChristenUnie die de situatie doorbrak, door de voorwaarde van hulp, zorg en opvang aan het tippelzoneconcept toe te voegen. Toen was de meerderheid om.
Het mag dus duidelijk zijn dat de zorg op de zorgzone voor de ChristenUnie een groot goed is! Het is een goede manier om vrouwen in het oog te houden, en te stimuleren uit het circuit te stappen. Dit heeft dikwijls effect! En vooral ook na de invoering van het pasjessysteem wordt de overlast binnen de perken gehouden. Iriszorg en politie doen daar goed werk.
Desondanks blijft tippelen een mensonterend gegeven. De meeste vrouwen die op de zorgzone werken, zijn drugsverslaafd. Ook kampen de meesten door hun verleden of door hun huidige levensstijl met psychiatrische klachten. Zelfbeschikkingsrecht is een groot goed, maar als je er niet mee om kan gaan, van weinig waarde. Hulp en zorg zijn dan vereist.
Vorig jaar werd de discussie over het voortbestaan van de zorgzone weer eens aangezwengeld. Dat is een goede zaak, want vanzelfsprekendheid is gezien de morele aspecten rond de zorgzone geen juiste houding. Evenmin als de houding van: tippelprostitutie is toch onuitroeibaar, of: deze vrouwen zijn eigenlijk niet meer te helpen.
Diverse projecten in het land van Stichting de Hoop en Victory Outreach bewijzen dat het mogelijk is verslaafden die door de reguliere hulpverlening al afgeschreven zijn, toch te genezen. Soms na een verslaving van achttien jaar! Niemand is hopeloos, elk leven is uniek en waard om geholpen te worden.
Daarom heeft de ChristenUnie zich aangesloten bij de roep om zorgvuldig op zoek te gaan naar volwaardige alternatieven, waarbij tippelen niet meer noodzakelijk en mogelijk is.
Dus sluiten zonder alternatief is nooit de bedoeling geweest. Dan zou je de vrouwen op de zorgzone pas laten vallen. Zolang er geen kansrijk alternatief is, moet de zorgzone open blijven.
De gemeenteraad kiest maandag voor een geïntensiveerd zorgtraject voor de vrouwen op de zorgzone. Dat is fantastisch. Maar het zou nog mooier zijn als de gemeenteraad de moed zou hebben de ambitie uit te spreken dat het doel van de geïntensiveerde zorg is, dat er op termijn geen zorgzone meer nodig hoeft te zijn. Want als alleen het argument van beheersbaarheid van de overlast het bestaansrecht van de zorgzone rechtvaardigt, zijn we ondanks alle goede bedoelingen op de verkeerde weg. Het gaat vooral om de toekomst van de Arnhemse tippelende verslaafden.

« Terug