Jeugdzorg kent problemen Arnhem niet?

kindwoensdag 16 januari 2008 11:08

Toen ik gisteren in de trein zat, viel mijn oog op een kleine kop in de SP!TS. “Jeugdzorg kent problemen Arnhem niet.” Het artikel was geschreven naar aanleiding van het convenant dat getekend is om de aanpak van zogenoemde “12-minners” te verbeteren.

Een maand geleden heb ik namens de ChristenUnie vragen gesteld over dit project, tijdens een commissiebijeenkomst waar de politie een presentatie gaf. Het waren vragen die we doorgespeeld gekregen hadden van mensen uit het jeugdwerkveld. Men vroeg zich namelijk af hoe het zit met privacy, en of nou echt elk kind ingedeeld wordt in een kleurcode. (rood=zeer groot risico, groen=nauwelijks tot geen risico). 

Vandaar dat ik me wat verdiept heb in de inhoud van de “12-min-aanpak”. Vooral omdat ik ervan overtuigd ben dat samenwerking in de aanpak van deze problematiek onontbeerlijk is. 

In het maandag in Den Haag getekende convenant staat: Arnhem heeft 40.000 inwoners van 25 jaar en jonger. Met de meesten daarvan gaat het prima. Met ongeveer 10% gaat het niet goed of dreigt het niet goed te gaan. Ze groeien op in een onveilige omgeving en vertonen risicovol gedrag. Het gaat dan niet alleen om tieners en jongeren, maar in toenemende mate ook om kinderen van ongeveer 0 tot 12 jaar.(…) In de aanpak van zogenaamde 12-minners ondervindt de gemeente knelpunten in de organisatie van de ketenaanpak. 

Dit is de reden dat de gemeente Arnhem, samen met Politie Gelderland-Midden, Bureau Jeugdzorg Gelderland, Regio Arnhem, het ministerie van Binnenlandse Zaken en andere partners een actieplan heeft ontwikkeld om preventie, signalering, verwijzing en coördinatie gezamenlijk te verbeteren. 

Daarom was ik zo verbaasd om in de krant te lezen dat Jeugdzorg Gelderland zegt niet betrokken te zijn bij dit convenant. Ook zegt Jeugdzorg niet te weten dat Arnhem een bijzondere positie inneemt op het gebied van risicokinderen. Ze worden namelijk wel als partner genoemd. En het lijkt mij toch wel een erg belangrijke partner! 

Hoe moet er ooit betere samenwerking ontstaan als er bij de start al dit soort dingen mis gaan? Een goede samenwerking begint nog altijd met goede communicatie. 

Dit schoot ook door het hoofd bij Bureau Jeugdzorg, vertelde men mij toen ik vanmorgen navraag deed. Jeugdzorg is inderdaad partner in de uitwerking van het convenant, maar het ondertekenen is iets tussen gemeente en ministerie. Zo zijn er dus verschillende zaken door elkaar gaan lopen. Daardoor zijn er zoveel vragen ontstaan. En of de problematiek van de 12-minners erger is dan elders in het land, kan men bij Jeugdzorg niet bevestigen, noch ontkennen. Die cijfers zijn niet inzichtelijk. 

Juist omdat de doelstellingen van de overeenkomst zo ontzettend goed zijn, ben ik blij te horen dat er binnenkort uitgebreide informatie verstrekt gaan worden (gezamenlijk!) over dit toch veelbelovende project.

 

« Terug