Naar een andere partijtheorie?

richtingvrijdag 30 januari 2009 20:20

Al diverse malen ben ik de afgelopen weken gewezen op de landelijke discussie binnen de ChristenUnie over het doel van de partij; Er wordt gepleit voor een theologische update. Het is goed om eens te graven in de CU-fundamenten, maar dat vraagt meteen om een praktische vertaling.

In het blad Denkwijzer  van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie werd in december al een aardige grote bal opgegooid in de discussie rond de fundamenten van de partij. Ethicus Ad de Bruiijne meent dat de ChristenUnie een verbeterde politieke theorie verdient. Hij baseert zijn stelling op de politieke theologie van de Engelse theoloog O’Donovan. Samengevat stelt deze dat het christelijke (Constantijnse) tijdvak vandaag in de westerse wereld ten einde loopt. We hebben niet meer te maken met een christelijke samenleving zonder meer, maar met één die eens christelijk was. Dit breukvlak maakt dat de christelijke politiek niet meer toe kan met bestaande theorievorming. (gebaseerd op de Reformatorische Wijsbegeerte, Kuyper, Groen van Prinsterer, enz.) Die dateert uit de vorige fase en was erop gericht om de breuklijn nog te voorkomen of te repareren.

De kern van het betoog van De Bruijne, maar ook van o.a. de directeur van het WI, Gert-Jan Segers, zit hem in de stelling “dat je van een christelijke partij niet mag verwachten dat zij een uiterlijke herkerstening van die inmiddels niet-christelijke samenleving bewerkstelligt. Dan overvraag je de politiek.”

Er ligt aan deze visie natuurlijk veel studie ten grondslag waarvan een behandeling op deze plaats te ver voert. Wel zou ik nu, aan de vooravond van een (eventuele) herziening van de theoretische basis van de ChristenUnie, goed willen nadenken over wat dat zou betekenen voor de politiek in de praktijk. Ook voor de fractie hier in Arnhem. Want is ons streven om van Arnhem een christelijke stad te maken? Nee, dat denk ik niet. Maar komt dat doordat we de moed opgegeven hebben, of omdat we geloven dat dat niet onze taak, ons doel is? Ik denk dat laatste.

Het brengt in het politieke handelen een ontspannende relativering teweeg, maar vraagt wel om nuance. Anders zou je vragen kunnen gaan stellen bij het bestaansrecht van de ChristenUnie.

En dat bestaansrecht (hier in Arnhem) is er wel degelijk. Niet omdat onze pretenties zo groot zijn, maar omdat we vanuit ons christen-zijn mee proberen te sturen en op die manier ideeën en voorstellen kunnen inkleuren. En dat gebeurt wel degelijk vanuit onze Bijbelse visie op de samenleving.

De opmerking van de Bruijne, waarin hij beweert dat christelijke politiek niet meebouwt aan Gods Koninkrijk is dan ook een spannende. Immers net als ieder christen, met welk beroep dan ook, geeft óók de christelijke politicus gestalte aan Gods Koninkrijk. Simpelweg door zijn of haar transparante handelen, en als spiegel van Gods liefde.

Al met al een boeiend onderwerp dat vraagt om verdere uitdieping. Wordt dus vervolgd, en reacties zijn van harte welkom.

 

« Terug