Sonsbeek in de doofpot?

centimeterwoensdag 30 september 2009 11:27

Gisteravond heeft de gemeenteraad met een nipte meerderheid besloten om geen raadsenquête in te stellen naar de (financiële) afwikkeling van de Sonsbeektentoonstelling. Als enige oppositiepartij hoorde de ChristenUnie bij die meerderheid. Maar niet omdat, zoals de Gelderlander vanmorgen meldde, we alles al weten.

Een raadsenquête is het zwaarste instrument dat een gemeenteraad heeft om onderzoek te doen, en moet voldoen aan diverse wettelijke normen en eisen. Een korte enquête, even een snelle dwarsdoorsnede en enkele gesprekken, zoals de indieners van de motie voorstelden, is een utopie. Ook lopen de kosten van een raadsenquête al gauw op tot boven een ton.

Maar was dat het dan niet waard voor de ChristenUnie? Het is toch belangrijk om alle feiten boven tafel te krijgen? Ja zeker, maar dan moet van tevoren vaststaan dat het in te zetten middel effectief is. Dat de hoge kosten verantwoord zijn.

Tijdens het debat werd voortdurend gezegd dat de “problemen opgelost moeten worden”. Daarmee wordt bedoeld de in sommige gevallen slechte communicatiestructuur en –cultuur in het stadhuis die oorzaak is van de overschrijdingen van de Sonsbeektentoonstelling. De journalist van de Gelderlander noemde in zijn commentaar dat ambtenaren de raad niet voldoende hebben geïnformeerd. Hieruit blijkt dat hij de rolverdeling tussen diensten, college en raad niet begrijpt, en daardoor wellicht de argumenten van de tegenstanders onvoldoende heeft doorgrond.

Het gaat de ChristenUnie om de communicatie in zijn volle breedte. Dus het gaat ook het college en zelfs de raad aan. Want wat houdt mensen tegen om een probleem te delen? Gebrek aan vertrouwen bijvoorbeeld.  Vertrouwen en collegialiteit vormen de basis van een gezond functionerende gemeente. En daarin speelt het college absoluut een (sleutel-)rol.

En dan schiet een raadsenquête zijn doel voorbij. Want in dit geval is de ChristenUnie minder geïnteresseerd in een onderzoek naar namen en rugnummers van ambtenaren (!), naar het individuele, maar het doel voor de ChristenUnie is een breed debat en een gezamenlijk zoeken naar het herstel van onderlinge samenwerking. Wij verwachten veel van de aangekondigde discussienota hierover van het college. Wethouder Hoeffnagel is inmiddels wel doordrongen van het feit dat ook de Sonsbeekperikelen, en de VVD-motie Arnhem op orde hier onderdeel van uit moeten maken.

Wij zeggen niet “dat we alles al weten”. Maar we vinden het besturen van de stad belangrijker dan een toneelspel voor de bühne. Voor de zomer kozen we wel voor een rekenkameronderzoek. Dat was betaalbaar, maar inmiddels zijn we ook vier maanden verder, en is het maar de vraag of een enquête nog voor de verkiezingen afgerond zou zijn. Bovendien hebben wij de behandeling van het Vitesse-rapport nog vers in het geheugen. Het leverde uiteindelijk niet veel op, behalve hoge kosten en flink wat frustratie. Het debat doofde als een nachtkaars uit.

Dat de verkiezingen een rol spelen bij de afweging van de rest van de oppositie  was gisteren eveneens duidelijk. Want was nou precies het doel dat de voorstanders van een enquête voor ogen hadden? Was dat niet uiteindelijk “onder de vlag van alle feiten boven tafel”  ook het functioneren van wethouder Hoeffnagel, tegelijk de lijsttrekker van de PvdA, ter discussie te stellen? Neem daarbij de eis van GroenLinks dat het college (wethouder Hoeffnagel) niet gehoord mocht worden, dan is het helder dat de beoogde raadsenquête een groot woord en duur instrument was, dat bij voorbaat zijn al mist.

« Terug