Campagne

ladderdinsdag 02 februari 2010 12:40

Ik twijfel geen seconde, zet mijn boodschappen neer en kijk omhoog. ,,Meneer, wat bent u aan het doen?” Daar staat een man op een ladder, een muts op zijn hoofd, enthousiast met kwast en lijm een roodgekleurde poster dwars over die van ons heen te plakken.

Verbaasd kijkt hij naar beneden. ,,Ja, morgen is er markt en dan willen wij goed zichtbaar zijn.’’ Dat begrijp ik best. Dat willen wij ook. Maar dat lukt natuurlijk niet als de helft van onze poster verdwijnt onder een dikke laag zompige lijm met daaroverheen een poster met een andere kleur, een andere kop en een ander nummer.

De man klimt van zijn ladder en hoort mijn relaas lachend aan. Pas dan heeft hij in de gaten dat die kop met lijm de mijne is. ,,Oei, u bent van de ChristenUnie. Nou, ik zal u zeggen, ik ben vroeger gereformeerd geweest, en daarom heb ik wel respect voor u.” Dat is mooi, maar ik zit met die poster, en dat vertel ik ook. Respect is niet alleen woorden, maar ook daden. Bovendien zijn er nog lege plekken op het bord en er zijn partijen die er meer dan dubbel hangen. Dus… 

,,Ja, ja ik zal kijken wat ik kan doen. Heeft u geen poster bij u, dan hang ik die er weer overheen, Weet u trouwens dat in de Bijbel staat: Houd, voor zover het van u afhangt, vrede met alle mensen. Goed van mij hè? Daar moet ik me dan maar wel aan houden, toch? Ik ga mijn best doen. De lijm is toch nog nat…en eerlijk gezegd sta ik toch niet helemaal achter deze partij.” Hij kijkt wat angstig achter mij, waar inmiddels een scooter gestopt is. Aha, de lijsttrekker van de rode poster. Ik snap het dilemma. Ik groet de mannen vriendelijk, wens ze sterkte en verdwijn.

Een half uur later is onze poster weer helemaal zichtbaar. Gelukkig, want morgen is er markt..

« Terug