Campagne II

blauwe ballonmaandag 22 februari 2010 20:35

,,Stemmen? met dat zootje in Den Haag zeker, echt niet!’’ De vrouw duwt haar overvolle boodschappenwagentje met moeite door het drukke winkelcentrum. Net op dat moment ontdekt haar zoontje de blauwe ChristenUnie-ballonnen, geeft een ruk aan zijn vaders hand en blijft vol verwachting staan. Zo werkt dat.

,,Ik meen het hoor,’’ gaat de vrouw verder. ,,Van mij hoeft die hele politiek niet meer. Ze doen toch wat ze zelf willen en de gewone mensen kunnen barsten.’’  Haar man kijkt verveeld, hijst zijn broek op en valt zijn vrouw bij. ,,Ja, vroeger boeide de politiek mij wel, toen ging het nog ergens over. Maar nu, ach. De rijken worden rijker en de armen worden armer en niemand doet er wat aan.’’ Ik wil beginnen over het armoedebeleid, de prachtwijken, de budgetvoorlichting, het christelijk-sociale programma van de ChristenUnie, maar zijn vrouw doet een nieuwe duit in het zakje. ,,Belachelijk, en dan die bonussen, dat  gaat gewoon door hoor, doe daar maar eens wat aan.’’ Ze priemt met een roodgelakte vinger in mijn richting. Hmm, bonussen? De mijne? Nou die mag geen naam hebben.  Bovendien hebben we het hier in Arnhem toch niet over bonussen? Hooguit de Krikke-norm van het CDA, maar daar komen alleen de spelerssalarissen van Vitesse boven.  Ik bedenkt wat ik wil zeggen maar daar krijg ik geen tijd voor.

De man is inmiddels begonnen met een analyse van de kabinetscrisis en zit er niet eens zover naast, heb ik het idee. Volgens hem kan de ChristenUnie er ook niet veel aan doen. ,,Weet u,’’ zegt de man met een knipoog naar de fundamenten van de ChristenUnie. ,,Als Adam en Eva niet van die appel hadden gegeten, zaten we nu ook niet in Uruzgan.” Zo, dat is een diepe. Daar moet ik even over nadenken zeg.

Ik kijk achterom. De ballon voor zoonlief neemt inmiddels prachtige vormen aan. Maar de vrouw is nog niet klaar. ,,Het ergste van de politiek is dat ze niet luisteren.  Ze gaan voor hun zelf, eigen gewin. Nee, stemmen heeft geen zin. Vertel mij maar eens, welke partij  luistert er nog naar de gewone mensen?’’  Wauw dat is een inkoppertje, waarvoor sta ik anders hier. Juist om te luisteren en te vertellen dat de ChristenUnie betrouwbaar en eerlijk, stabiel en betrokken  wil zijn. En dat ook de afgelopen periode was. Genoeg voorbeelden voorhanden.

,,Mag ik ook een pen?’’ Het zoontje trekt aan de arm van zijn vader. ,,Ja, als je maar netjes dank u wel zegt.’’ Ze lopen weg, het karretje moeizaam voor zich uit duwend en de ballon dansend in de lucht. De man draait zich nog even grijnzend om.  ,,Bedankt voor het luisteren, mevrouw!’’

Ik lach. Soms is het inderdaad beter te zwijgen.

 

« Terug